Yəqin heç sənin də yoxdu xəbərin,
Bu gün gəlib keçdim həyətinizdən,
Həmin o cığırdan,həmin o izdən...
Allah,necə dönür çarxı məhvərin!
Aman burda səni necə arardım...
Pəncərədən düşən qəfil kölgədə
Ümid axtarardım,səs axtarardım.
İndi pəncərəni tanımadım heç,
Biganə ayağım durma gəlib keç,
Min yol baxdığını heçə döndərən
İnsanın gözləri nə dönük olur.
İndi o sözləri pıçıldamıram
İnsanın sözləri nə dönük olur.
Baxır,görməyi yox,alışmağı yox,
Biganə baxışlar nə sönük olur.
Bu əl sənin deyil,o əllər mənim,
Bu tel sənin deyil,o tellər mənim...
Biri-biri üçün yanıb qovrulan,
İndi göynərtisi göyə sovrulan
İnsanın əlləri nə dönük olur.
Nəvazişsiz qalıb yatan,qıvrılan
İnsanın telləri nə dönük olur.
Nə yaxşı o əllər ağlaya bilmir,
Nə yaxşı o tellər ağlaya bilmir.
Ürəyim od alıb yanırdı burda,
Eh,səni görmədən keçmək nə idi.
Ayağım mıxlanıb qalardı burda
İndi heç bilmirəm hardan keçirəm,
Elə bil sopsoyuq qardan keçirəm
Heç burda olmayıb ayaq döyməyim
İnsanın addımı nə dönük olur
Dünya başdan-başa unutmaq imiş
Dünyanın adamı nə dönük olur.
Nə mən o pilləni qalxıram elə,
Nə sən o eyvandan baxırsan çölə...
Gərək bu dəhlizə bir məhəl qoyam,
O soyuq mərmər də necə var qalıb.
O mənə tay deyil,mən ona tayam,
Onda soyuqluğa etibar qalıb.
Vallah ağac dönməz,daş belə dönməz
İnsanın ülfəti nə dönük olur
Bir üzü alışan,bir üzü sönən
Üzün daş sifəti nə dönük olur.
Bir var çiçək kimi solasan,bu heç...
O sola,sən tənha qalasan,bu heç...
Ömür qala-qala,gün qala-qala
Əlvida deyəsən doğma bir yola-
Səmtini unudub hər yönə gedən
İnsanın yolları nə dönük olur.
Bir qucaq sevgini daşlara çalıb
Biganə-biganə yanında bitən
İnsanın qolları nə dönük olur.
Nə yaxşı o yollar ağlaya bilmir
Nə yaxşı bu qollar danışa bilmir.