sevinclə,
Lakin Yaradana verdiyi sözü..
Bilməyir yerinə yetirsin necə.

Namuslu, qeyrətli, ismətli qadın,
Vədini təsəvvür edə bilməyir,
Allahla elə bir əhd bağlayıb ki..
Bu sirri kimsəyə deyə bilməyir.

Sübh Namazında qadın bu dəfə,
Ağlaya- ağlaya dedi- Ay Allah!
Qəyyumsan...Cəlalsan, bilmədiyin yox,
Mənə bir yol göstər etməyim günah.

Həmən gün röyada qoca söyləyir-,
Ey qadın, süb-tezdən Məçidə get sən,
Birinci qarşına kim çıxsa orda..
Açıb bu sirrini ona deyərsən.

Qadın o, qocanın dediyi vaxtda,
Ümüdlə Məçidə tərəf gedirdi,
Namaza tələsən bir mömün görüb..
Qardaş ayaq saxla bir dayan dedi.

Gəlib yaxınlaşıb amma utandı,
Bilmədi dərdini necə söyləsin,
Mömünsə dedi- utanma bacı,
Allah cümləmizi islah eyləsin.

Bilirəm dərdini deməsən də sən,
Budur məsləhətim, meyxanə görsən,
Önündə üç qarış.donunu qaldır,
Guya dizlərini qaşıyırsan sən.

Çalış.elə et ki, meyxanədəki..
Naməhrəm kimsələr görsün həmin an,
Allahla tutduğun əhhdi- peymanın..
Bu yolla əvəzin etmiş.olarsan.

Utanaraq qadın dedi mömünə,
Sən dediyin bu əhtdimlə fərqlidir,
Mömünsə söylədi- qadın dizlərin..
Görən kəs onunla yatmış kimidir.

Qadın meyxanənin önündə durub,
Mömünün dediyi kimi də etdi,
Görənlər, dizlərin qaşıdı sandı,
Yenədə o qalxıb yoluyla getdi.

Hər addım atanda fikirlər onun,
Sanki, gözlərinə pərdə çəkirdi,
Qəlbləri, Tək Olan O, İlah bilir,
Bəs mömün bu əhti necə bilirdi?.

Bu sual Məsçidə gətirdi onu,
Bilmək istəyirdi kimdi o, insan.
Məcitdə bir abid qadına dedi,
Bilirəm, qəm.. kədər deyildir asan.

Abid söylədi ki, mən bu gün səhər,
Əzan oxuturdum bax o minbərdə,
Sən isə Məçidin yolunda durub..
Elə hey danışdın özün - özünlə.

Həmən an anladı hər şeyi qadın,
Bildi ki, o, mömün bir mələk imiş,
Allah Zövəcəllə Rəhim eyləyib..
Bu yolla günahın əff eləyibmiş.

Göz yaşı bulaq tək axdı üzündən,
Diz üstə çökərək tövbə eylədi,
Yoxdan var edənsən Ey Gözəl Allah,