Heç nə bəs etmirsə

Yediyindən pay ayır pişiklərə,
yığ başına göyərçinləri
Qaytar şəhəri əsl sahiblərinə
Heç vaxt yalqızlamazsan.

Bunlar da bəs etməsə,
ən basırıq avtobusda,
metro qatarında qarış insanlara.
Qoşul skamyalarda sevişən cütlüklərə,
gözləyənlərə, ağlayanlara, gülənlərə.

Heç bunlar da bəs etmirsə,
sevmirsənsə öz-özünə danışmağı,
susqun qalmağı,
bəs etmirsə, kölgən, güzgüdə əksin,
At özünü
səni heç anlamayan, tanımayan
adamların qucağına,
saxlasınlar səni.

Gör həyat necə mənalanır
yeni hədəflər, ən böyük arzular,
“Mən belə düşünürəm ki,
olsun, alım, istəyirəmlərlə”.

Təklik insanın təbii halıdır.
Gec-tez, yenə də
bəs etməyəcək heç nə.