Verİm sənə

Mehribanım, ey əzizim!
Nəyim var ki, - verim sənə?
Sınıq-kövrək bir könlüm var,
Gəl, onu da verim sənə.

Deyirəm ki, bu həyatda,
Eziz olan bu canımı
Ezrailə can verincə,
Gəl, onu da verim sənə.

Sən arzumsan, diləyimsən,
Saf duyğulu, mələyimsən,
Bu narahat köksüm üstə,
Sən döyünən ürəyimsən...
Gəl, onu da verim sənə.

Sədi səni görən gündən,
Olub sevən yar aşığı.
Gəl, ey gülüm!
Sən yaxın gəl,
Ey ömrümün yaraşığı!
Gözümdəki nur-işığı,
Gəl, onu da verim sənə.