Işimiz bir müşgül düyünə düşüb,
Deyəsən bu dərdin dərmanı yoxdu.
Xışımız qayaya, daşa ilişib,
Şərin havadarı, köməyi çoxdu.

Hələ eşidilmir hay-harayımız,
Bizi yuyub sərir xəcalət təri.
Yerlə yeksan olub xan sarayımız,
Demə ayrılıqmış dərdin betəri.

Nə vaxtdı bağlanıb işıq gələn yol,
It hürən tərəfə getmək olmayır.
Dumana bürünüb o yamac, o yal,
Daha qayıtmağa ümid qalmayır.

Düşmən yurd eyləyib doğma yerləri,
Dağların tüstüsü başından çıxır.
Həsrətin, hicranın acı yelləri,
Əsəndə adamın ürəyin sıxır.

Kəndiri kəsilib dərin quyunun,
Daşınıb bağlardan qızıl almalar.
Köhnə dəyirmanın kəsiblər suyun,
Köçübdü yurdundan ellər, obalar.

Çiçəklər batıbdı kədərə, qəmə,
Ayılar dağıdıb arının şanın.
Çoxdan fatihəsi oxunub demə,
Şəhid Xocalının, əsir Şuşanın.