Seyrine çıxdım
Güneşi izlemek hesretiyle
Gözü nemli buludların.
Tutduğunu buraxmayan
İnsanlar kimiydi göy üZü de.
Deyişmirdi baxışların,
Hemdemiydi yağışların.
Hara baxsam derd görünür,
Yavaş- yavaş ümid sönür,
Gec de olsa vardım ferqine,
Yıxılmışam derd gölüne,
Ordan da qem penceresi
Çekir meni özüne.