Seyrinə çıxdım
Günəşi izləmək həsrətiylə
Gözü nəmli buludların.
Tutduğunu buraxmayan
İnsanlar kimiydi göy üZü də.
Dəyişmirdi baxışların,
Həmdəmiydi yağışların.
Hara baxsam dərd görünür,
Yavaş- yavaş ümid sönür,
Gec də olsa vardım fərqinə,
Yıxılmışam dərd gölünə,
Ordan da qəm pəncərəsi
Çəkir məni özünə.