Heç nə istəmirəm, ay zalım fələk,
Qarabağsız dünyanı neynirəm axı.
Yaşamaq haramdır yurdsuz, yuvasız,
Qarabağsız dünyanı neynirəm axı.

Deyirlər qəm çəkmə, gülmək yaxşıdır,
Hər kəsin qəlbini bilmək yaxşıdır,
Belə yaşamaqdan ölmək yaxşıdır,
Qarabağsız dünyanı neynirəm axı.

Yaralı sinəmdə dağlar qalıbdı,
Çiçəkləri solmuş bağlar qalıbdı,
Dağlarda bulaqlar ağlar qalıbdı,
Qarabağsız dünyanı neynirəm axı.

Xalqım qan ağlar qara bağlayıb,
Analar sinəsini dağlayıb,
Dərd-qəmdən ürəyim yara bağlayıb,
Qarabağsız dünyanı neynirəm axı.

Bilin haqq var, həqiqət var sözümdə,
Sanki həyat sönüb puçdu gözümdə,
Dünyanı versələr heçdi gözümdə,
Qarabağsız dünyanı neynirəm axı.

Uçub mənim dünyam, altda qalmışam,
Həsrətdən sinəsi dağlar qalmışam,
Allah, gecə-gündüz ağlar qalmışam,
Qarabağsız dünyanı neynirəm axı.

Haqdan gəlir bir qulaq as sözümə,
Vətən satan, çıx get, dəymə gözümə,
Qaytar Qarabağımı, qaytar özümə,
Qarabağsız dünyanı neynirəm axı.

Ömrüm bu yollarda zay oldu getdi,
Gözlərimin yaşı çay oldu getdi,
Vətənim düşmənə pay oldu getdi,
Qarabağsız dünyanı neynirəm axı.

Hanı mərd igidlər, ərlər-ərənlər,
Yana-yana getdi vətən deyənlər,
Əbəs yeyib, içib, kef eyliyənlər,
Qarabağsız dünyanı neynirəm axı.

Söz sinəmdə qat-qat, qalaq-qalaqdı,
Heç zaman tükənməz qaynar bulaqdı,
Qaçqınlıq sinəmizə ömürlük dağdı,
Qarabağsız dünyanı neynirəm axı.

Başımı qüruba əyib gedirəm,
Daha qəm libası geyib gedirəm,
Çox demişəm, birdə deyib gedirəm,
Qarabağsız dünyanı neynirəm axı.

Şair Qarabağa göz qoyub gedir,
Bir qürbət torpağa üz qoyub gedir,
Gənclərə yadigar söz qoyub gedir,
Qarabağsız dünyanı neynirəm axı.

Ulu babaların iziydi Qarabağ,
Mərdlər diyarının özüydü Qarabağ,
Azəri yurdunun gözüydü Qarabağ,
Qarabağsız dünyanı neynirəm axı.

Azərbaycan bel sütunum, Qarabağ gözüm,
Bu boyda dərdlərə mən necə dözüm,
Vüsalam, budur sizə son sözüm,
Qarabağsız dünyanı neynirəm axı.