Yaman düşdük el-obadan didərgin,
Torpaq qanlı, yurd qan-qada, il gərgin.
Ürək dözmür, qan-yaş tökür göz hər gün,
Qınamayın, çəkəmmirəm bu dərdimi.

Dörd bir yandan alov yağdı, boğulduq,
10-15 ev bir ocağa yığıldıq.
Arxasızlıq qənim oldu dağıldıq,
Qınamayın, çəkəmmirəm bu dərdimi.

Sıxılmaqdan dağılmışıq nar kimi,
Əriyirik gün altında qar kimi.
Sozalırıq külək qovan qor kimi,
Qınamayın, çəkəmmirəm bu dərdimi.

Neçənci köç, bu neçənci nağıldı,
Ulu xalqım ulu yurddan dağıldı.
Bu dərd mənə ölümdən də ağırdı,
Qınamayın, çəkəmmirəm bu dərdimi.

Yandırdılar ocaqların oduna,
Fərq olmadı, südəmərə, qadına.
Qanım donur, o gün düşcək yadıma,
Qınamayın, çəkəmmirəm bu dərdimi.

Haray çəkdik, tapılmadı hay verən,
Həyat verən, ağrı verən, toy verən.
Baltalandı, neçə-neçə boy verən,
Qınamayın, çəkəmmirəm bu dərdimi.

Qarlı dağda selə döndü göz yaşım,
Neçəsinə tapılmadı baş daşı,
Namərd oldu namərdlərin savaşı,
Qınamayın, çəkəmmirəm bu dərdimi.

Qan-tər tökdük, ağac əkdik, bitirdik,
Bar gözlədik, bağını da itirdik,
Şələ-şələ ağrı, acı gətirdik,
Qınamayın, çəkəmmirəm bu dərdimi.

Dinməsək də bir gün deyil günümüz,
Eşidilmir harayımız-ünümüz,
Ölənədək əriyərmi kinimiz,
Qınamayın, çəkəmmirəm bu dərdimi.