Nəfəsi təntiyər ayaqlarının,
çorabın çorablıq yerindən düşər.
Geri qatlayarsan balaqlarını,
istilər bir az da, dərindən düşər.

Uzaqlar könlünə yardı -aparar,
yolların yağışdı , qardı aparar.
Həvəsin normaldan artıq aparar,
dizlərin şaqqıyıb pərindən düşər.

Bir səs eşidərsən qorxunç o tuşda,
çanına vəlvələ salmaz o quş da.
Dodağın torpağa dəyər yoxuşda,
halsızlıq çanına nərindən düşər.

Buludlar havada dolaşmasa da,
kəsədən çıxarsan, çay daşmasa da.
Bir az əyləşərsən bir daş masada,
kürəyin soyuyub ,tərindən düşər.

Əhval soruşmazsan heç əhvalından,
fikirin hey qalar dağın yalında.
Kim isə itələr , daşın dalından,
qədəmin dikdəki yerindən düşər.

Deyərsən -dişini dişinə sıxıb,
iblislər biraya haradan çıxıb.?
Dönərsən geriyə -gözünü sıxıb,
düşər , zirvələr də, şerindən düşər.
Müəllif: Vüsal Ağayev