Uşaqlıq illəri bir də qayıtmaz
Acılı, şirinli ən gözəl çağlar
Böyüyüb qəfildən dəyişir insan
Yox olur bir anda sanki uşaqlar
İl keçir yaş üstə yaş gəlir yenə
Qayğısız günlərdən uzaqlaşıram
İnsan yaşlandıqca böyüyər axı
Mən isə get-gedə uşaqlaşıram
Böyüyən bəlkə də özüm deyiləm
İçimdə uşaqlıq böyüyür mənim
Ömründə təkrarı olaydı kaşki
Böyümək kəsilib canıma qənim
İndi uşaqlığın həsrətindəyəm
Kaş yenə kiçilib uşaq olaydım
Böyümək nə yaman çətin bir işmiş
Kaşki heç böyüməz uşaq qalaydım
Böyümək get-gedə qorxudur məni
Böyüyüb gedirik ölümə sarı
Böyüyüb bir gün mən yox olacamsa
Kaş uşaq qalaydım, ölməzdim barı.