Şeir yazmaq nədir gəl deyim sənə,
Heç kəslə bölünməz dərdi bölürsən.
Ölmüş bir insansan qəmli şeirdə,
Hər bir misrasında yenə ölürsən.

Kimisi fəxr edir seirləriylə,
Kimidə mənim tək dərdləşir ancaq.
Yazmaq istəmirsən amma hisslərin,
Səni öz əlində edir oyuncaq.

Sen gecə yarısı yata bilməyib,
Sübhədək ağlayıb şeir yazırsan.
Bütün dərdlərini qəmini yazıb,
Qələmlə özünə məzar qazırsan.

O qədər kədəri qəmi yazırsan,
Sonrada vərəqi götürməy olmur.
Dərdlər hücum cəkib gəlir üstünə,
Sonrada şeiri bitirməy olmur.

Kim desə şairlik asandır əgər,
Sorun ki bəxtəvər şair görübmü?!
Bəxtəvər insanın tutduğu qələm
Barmağın fəryadın ahın görübmü?!