Xatirə qayğısı
(oxumayanlar və təkrar oxumağı bacaranlar üçün)
Getdin, elə bildin çıxıb getmisən,
Ürəkdən getmədin...
Ürək ürəkdi.
Səni ürəyimdən çıxarınca mən,
Bir özüm bildim ki, başım nə çəkdi.
Səni unudunca illəri saydım,
Getdi bu münvalla nə qədər vaxtım.
Bəlkə də mən səni unutmasaydım,
Özümü unudub sən olacaqdım.
Amma neyləsən də “sən” olmaq olmur,
Axı sənin kimi olmaq nə gərək?
Yaxşı ki, özündən ayrılmaq olmur,
Yoxsa çətin olar özünə dönmək.
Unutdum nəhayət, unutdum səni,
Daha mənim üçün adi kəs oldun.
Həyat axarında apardı məni,
Elə bil uzaqda batan səs oldun.
İndi qayıtmısan, geri dönmüsən,
Dönmək istəyirsən sən öz yerinə.
Könül dəftərindən sən silinmisən,
Yerini vermisən başqa birinə.
Sənə illər boyu yas tutmuşam mən,
İndi dirilməkmi sənin niyyətin?
Səni çətinliklə unutmuşam mən,
İndi xatırlamaq ondan da çətin.
Yadıma saldıqca sənin çöhrəni,
Sən sən olmursan ki, əzab olursan?!
Onda həsrətinlə qovurdun məni,
İndi həsrətinlə sən qovrulursan.
Mən yaxşı bilirəm necədir həsrət,
Sənə istəmirəm bu qəm-qüssəni.
Onda getdiyin tək yenə özün get,
Səni məndən alan aparsın səni.
Səni məndən alan yoxa çıxdımı?
Yoxsa gözlərində dəyişdi o da.
O yeni macəran səni sıxdımı,
Köhnə duyğuları salmısan yada?!
Mən səni sevmişdim, sən başqasını,
İndi dönmüsən ki, sevəsən məni.
İndi də sevirəm mən başqasını,
Çoxdan itirmisən axı sən məni.
Bizi yol üstündə gözləmir zaman,
Hər şey bu həyatda dəyişir bir gün.
Könüldə yerini sən boşaltmısan,
O yeri tutacaq başqası üçün.
Bölüb ürəyimi versəm də inan,
Daha o parçada öz yerin olmaz.
Gözündən süzülən göz yaşlarından,
Mərhəmət doğular, sevgi doğulmaz.
Sən mənim yanıma gəlmisən deyin,
Demə mənim üçün o da can verir.
Nə üzün, nə gözün, nə gözəlliyin,
Mənə əvvəlki tək həyəcan verir.
Sən də hamı kimi adisən mənə,
Elə bil hardansa gələn tanışsan.
Qəlbimin telləri titrəməz yenə,
Köhnə sevgimizdən yüz yol danışsan.
O köhnə sevginin xətrinə çıx get,
Qalsın xatirədə sevgi tək