Zaman, yaman sürətlənibsən,
Yetişə bilmirik sənə biz daha.
Biz gündüzləri axşamı gözləyərkən,
Bir də görürük ki, axşam dönüb sabaha.

Bu nə sürətdir, bu nə təlaş?!
Hara tələsirsən görən axı sən?!
Demək də olmur ki bir az yavaş,
Axı insanın hökmünə tabe olan da deyilsən sən!

Məni yaman düşündürür!
Harda başlamısan, hara gedirsən?
Qaynağın nə idi, mənşəyin nədir?
Zamandan əvvəl zaman vardımı?

Bu sual necə də qəribədir!
İlk andan əvvəl an vardımı?
Bəs onda ilk nədir, onda son nədir?
Əvvəlin müəmma, əvvəlin sirrdir,
Sonun da ki bəlli deyil bizə.

Bəlkə də tanıya bilməmişik deyə,
Bölmüşük səni sabaha, axşama, gündüzə.
Bəlkə də yalnız bizə görə varsan,
Yoxsan heç gerçəkdə bəlkə,
Bəlkə də səni biz uydurmuşuq,
Axı mahirik yalan uydurmaqda biz özümüzə.