Necə anlatsınlar sevdiyim yara,
Dərdimi söyləyən dillər pərişan.
Çəkibdi sinəmə sağalmaz yara
Əlimdən tutacaq əllər pərişan.

Dilimdə ah nalə, ürəkdə dağlar,
Baharda xəzana dönübdü bağlar,
Halımı görənlər dayanmaz ağlar,
Gözlərdə çağlayan sellər pərişan.

Baş aça bilmirəm hələ bu sirrdən,
Bilmirəm mən niyə sevdim ki birdən,
Ötüb keçən illər getdi ömürdən,
Sanki əsdi keçdi yellər pərişan.

Dərdim əl qolumu bağladı mənim,
Gözümdə sel sular çağladı mənim,
Halıma təbiət ağladı mənim,
Dağlar boynu bükük çöllər pərişan.

Qəlbimin telləri nanə tək əsir,
Sanki viran qalıb, ölüm tələsir.
Dərd kədər əlində qalmışam əsir,
Yazılan qismətə sözlər pərişan.

Vücudun hiss edir, ürəyin duyur,
Bir damcı göz yaşı min günah yuyur,
Hər əsən küləyin səmtinə uyur,
Çiyninə tökülən tellər pərişan.

Ömür gün ötüşür, yaşa doluram,
Tənha bir ağac tək, daha soluram,
Qanım qaralanda şair oluram,
Mənə ilham verən çöllər pərişan.

Uzaqdan cox olur həsəd cəkənlər,
Ayrılıq nədirsə duyar bilənlər,
Yorulmaz arxada daban döyənlər,
Taqətə güc gələn, dizlər pərişan.

Nə başı üstündə şimşəklər çaxır,
Nə də bir sel gəlir nə yağış yağır.
Yatağı qurumuş çaylara baxır,
Üstü mamır basan göllər pərişan.

Hansı bulaq sərin olur kiminçün,
Sevən ürək kusov olar sevənçün,
Cığır varki xoşbəxtlikdir gedənçün,
Cığırda var düşər izlər pərişan.

Ağac var nə zaman bitir, bilmirik,
Ağac var ləçəksiz, köklü bir kötük.
Ağac var yol üstə, verər sərinlik,
Küləklər oynadar, güllər pərişan.

Gəlin dəyər verək dəyərimizə,
Dəyərli nə varsa örnəkdi bizə,
Dəyərin bilsəydi çıxardı üzə,
Torpaq altındakı ləllər pərişan.

Xəyallar istəsəm, geri dönərmi?
Uşaqlıq illərim dönə bilərmi?
Torpağın altında ləl çürüyərmi?
Tapanlar içində ellər pərişan.

Hələ çox şeyləri bilmirik düzü,
Cavabsız suallar çaşdırır bizi.
Ən çətin sualdı həyatın özü,
Misallar növbənöv həllər pərişan.

İlləri teyləyən ağır zamanda,
İnsan ömür sürür əlli gümanda,
Çoban yolun azsa çəndə