Baş açmadım, ömrüm boyu mən yazıq,
İblisindən, mələyindən dünyanın.
Adəm satdı bir almaya cənnəti,
Tora düşdü kələyindən dünyanın

Nə gözəldir, ürək geniş, söz açıq,
Yaşamadım bir sevdanı yarımçıq.
Əzab adlı dəyərimdən narıncıq,
Keçəcəksən ələyindən dünyanın.

Arzum üçün bir mələyən cüyürdüm,
O təpədən bu təpəyə yüyürdüm,
Niyə qorxum kəfənindən? nə gördüm?
Beşiyindən, bələyindən dünyanın.

Biz özümüz özümüzdən öc aldıq,
Keçən günü gələn günə bac aldıq,
Ömrümüzün yarısında qocaldıq,
Şilləsindən kötəyindən dünyanın.

Könül uzgün, həyat kusgün, dərbədər,
İndi söylə zülüm varmı bu qədər?
Yedəkləyib arxasınca sürüdər,
Bərk yapışsan ətəyindən dünyanın.

Könül düşdü min arzunun izinə,
Bilənmədik, əyri nı, düzü nə,
İndi kəfən arıyıram özümə,
Öz gülündən, çiçəyindən dünyanın.