Məhəbbəti əlində oyuncaq eyləmisən,
Harda bir gözəl gördün, oxudun eşq nəğməsi.
Çoxlarına qeyrətdən dastanlar söyləmisən,
Ağrıtmadı bu yolda səni vicdanın səsi.

Özündən razı oldun, həyatın yollarında,
Nə əzab, nə də nisgil duymadın ömrün boyu.
Hər gözəlin boynuna dolandı qolların da,
Nəfsinə qurban etdin qəlbdə düyünü- toyu.

Ürəyi ələ alıb, sonra alçaldıb atdın,
Xəyanətlə inamı fəqət qoydun üz- üzə.
Hər güldən ətir çəkib, onun qoynunda yatdın,
Yeri gəlsə qəlb qırıb, sonra da durdun üzə.

Namusdan soz düşəndə, mötəbər məclislərdə,
Sən də icazə alıb, nitq deməyin yetər.
Səni tanımayanlar tərif söyləsələr də,
Bu yolda hər addımın əlbətdə oldu hədər.

Baxırsan, boy- buxunun hamısı öz yerində,
Düşünürsən bir igid, bir ərdir yəqin elə.
Ay Vüsal, sakit otur, danışma, dur yerində,
Od yananda od olur, sönəndə dönür külə...