Bilməzdim dəyişər fəsildə belə,
Ötürər yerini qışa çevrilər.
Dərdimi danışsam-gətirsəm dilə,
Gözünün gülüşü yaşa çevrilər.

İçindən çürüyən ağac kimiyəm.
Yıxmadan-kəsmədən oda devrilər.
Cismən həyatdayam ruhən ölüyəm,
Qovuşsam səninlə ruhum dirilər.

Ayrılan insanlar bilir təkliyi,
Hər zaman əzabın içindədirlər.
Yaşaya bilmədik biz xoşbəxtliyi,
Bu məyus kəlmələr dilimdədirlər.

Heyifki dərdimi başa düşməzsən,
Zamansız ayrılan sevənlər bilər.
Axtarsan Azadı tapa bilməzsən,
Sənə xatırladar qəmli şeirlər.

Müəllif: Azad HəsənLi