ZIYA FEDAi
Çox çalışdım, olmadı bir faydası,
Döndərə bilmədim fikrindən səni.
İndi sən, yoxsa mən saxlayım yası?
Sən məni itirdin, yoxsa mən səni?
Səhvlərinə göz yumub,bağışladım.
Qurban etdim sevgiyə, məhəbbətə.
Sən gedəndə uşaq kimi ağladım,
Heyif dedim, bu qayğıya, hörmətə.
Kim sevəcək indi səni mənim tək?
Kim tutacaq ürəyinin başında?
Həsrətim izləyib səni qənim tək,
Bir gün boğar, gözlərinin yaşında.
Anlayarsan itirən kim, itən kim,
Gözü yaşlı, xəyallara dalarsan.
Qucaqlayıb dizlərini, günbəgün,
Çiçək kimi,yavaş-yavaş solarsan.