Insanların bir birini satmaģını,
Təmiz qızın yataqlarda yatmaģını,
Pak insanin günahlara batmaģını,
Sən mənə heyrətnən danışırsan dünya,
De hansı qeyrətnən danışırsan dünya.

Daha insanlıq baģcası solub,
Şərəfsizlər indi şərəfli olub,
Xetrinə dəydimmi sənə nə olub?
Sən bunu nə üçün danırsan dünya,
Söylə özünü ,nə sanırsan dünya?

Bəsdir bu qədər sıxırsan bizi,
Bəsdir qəm,kədərlə yıxırsan bizi,
Əcəl tək başına yıģırsan bizi?
Amma ayaq altında qalırsan dünya,
Öləndə qoynuna alırsan dünya.

Həyat bizi böyük insan sansada,
Çətinliyə,sınaqlara salsada,
Bizim həyatımız işıqlansada,
Sən bizi zülmətə salırsan dünya,
Özün öz halına yanırsan dünya.