"TƏNHA QADIN"
Yenə soyuq yataq, soyuq fikirlər,
Alır ağuşuna, səni hər axşam.
Nə sən göz yaşını silə bilmirsən,
Nə də pərvanəsiz yanan tənha şam.
Həsrətsən qayğıya, şirin gülüşə,
Sevincdən kədərə əsir düşmüsən.
Neçə cütlük ötüb, keçib önündən,
Baxıb kövrəlmisən, üzülmüsən sən.
O qədər ağırdır, gücün çatmayır,
Daşıya bilmirsən bu yükü bəzən.
Gözünün önünə övladın gəlir,
Təsəlli tapırsan, tək bu yolla sən.
Gündüzlər acını bilməsin deyə,
Neçə don geyinib, üz güldürürsən.
Gecə tənhalıqla verib baş-başa,
Qəmindən,dərdindən söhbət edirsən.
O qədər məğrursan "tənha qadın" sən,
Varlığın daxildən sökülür sənin.
Kənardan baxanlar bunu anlamır,
Göz yaşın içinə tökülür sənin.