Catdı yolun sonu, gəldi ayrılıq,
Baş aça bilmədim bu qeylu-qaldan.
Can verdi ürəkdə oldu sevgimiz,
Sən yenə demədin qayıt bu yoldan.

Sevdim yana-yana alışdım, söndüm,
Zirvəni istədim, dərəyə endim,
Süründüm arxanca kölgənə döndüm
Sən yenə demədin qayıt bu yoldan.

Aldanmış olsam da başım ucadı,
Tənələr üstümə dişin qıcadı,
Bilirdin qarşıda yollar hacadı,
Sən yenə demədin qayıt bu yoldan.

Bu istək nə sənin diləyindəndir,
Nə də yerli-yersiz gileyindəndir,
Elə bil özünün ürəyindəndir.
Sən yenə demədin qayıt bu yoldan.

İllər yola salıb, aylar ötürdüm,
Həqiqi sevgidən sitat gətirdim,
Sənin xatirinə qurur itirdim,
Sən yenə demədin qayıt bu yoldan.

Nə dost oldun mənə, nə də sevgili,
Susdu nakam eşqim, tutuldu dili.
Özümlə apardım bu qəm, nisgili,
Sən yenə demədin qayıt bu yoldan.

Tapmadın cavabın, adi sualın,
Qalsın öz boynunda gunah, babalın.
Bilmədin qədrini şirin vüsalın,
Sən yenə demədin qayıt bu yoldan.

Niyyətin bəlliydi, olmadı mumkun,
Bəlkə soyləyəsən, niyə, nə üçün?-
-Əlimi bərk tutub buraxdığın gün,
Sən yenə demədin qayıt bu yoldan.

Hanı əhdi-peyman, hanı sədaqət,
Demək əyləncəymiş sənə məhəbbət,
Düşündün vaxt olar qaçaram xəlvət,
Sən yenə demədin qayıt bu yoldan.

Vüsalam, düzə düz, əyriyə əyri,
Ahu-naləm ilə yazdım bu şeyri,
Görünür bunun da yox sənə xeyri,
Sən yenə demədin qayıt bu yoldan.