Yoxluğun ağlatdı yene gözümü..
Didib parçaladım özüm- özümü..
Tanrıya el açib, tutdum üzümü..
Neyleyim, ayrılıq çox sevdi bizi...

Feryadım içimde boğulub batır..
Sinemde qüsseden qem yükü yatır..
Dilim ahu - zardan zeheri atır..
Neyleyim, ayrılıq çox sevdi bizi...

Taleyi elinde dağılan menem..
Her gün sensiz ölüb dirilen menem..
Dolan buludları ağladan menem..
Neyleyim, ayrılıq çox sevdi bizi...

Ne qeder çeyneyim dil - dodağımı..
Yıxıb taladılar güllü bağımı..
Daşıya bilmirem sine dağımı..
Neyleyim, ayrılıq çox sevdi bizi...

Yaman behaneler getirir qelem..
Az qala yaşımla kağızı delem..
Ömrümden, könlümden adını silem..
Neyleyim, ayrılıq çox sevdi bizi...

Derdine dözmeyib düşmüşem xeste..
Yox olum, qalasan qulağı sesde..
Bir gün söyleyersen mezarım uste..
Neyleyim, ayrılıq çox sevdi bizi...

MÜELLİF: MEHRİBAN VEZİROVA