Bir yarpaq tərpəndi -
bir nəğmə dindi,
Həzin meh oynadı
körpə budaqla.
Mirvari şeh düşdü -
min rəng öpüşdü
bir ləçək üstündə, titrək dodaqla.
Özümüz kimiydi!
Vüsal dəmiydi!


Bulud yırğalandı -
gül sırğalandı.
Bulağın ahına lilpar göynədi.
Dalğa əl uzatdı,
sahilə çatdı,
yorulub başını daşa söykədi.
Arzumuz kimiydi!
Nə aləm idi!


Üfüqlər qaraldı -
xəyala daldı.
Ulduz pərən-pərən, xatirələr tək.
Ay görüş yerinə
can atdı yenə.
Fəqət...geri döndü, diyirlənərək.
Ömrümüz kimiydi!
Zilin bəmiydi!