ÜRƏK QORUĞU.

Ürək ürək olsa, nələr elərdim!
Hayıf ki, ürəyim mən deyən deyil!
Hər kiçik qüssədən nəm çəkir qəlbim,
Adam var, ürəyi göynəyən deyil.


Başıma daş salır hər qəbahətim,
Sarsılır varlığım xəcalətimdən.
Sözüm əsir düşür, söhbətim yetim,
Sinəmə qor dolur bu adətimdən.


Mətləbim çox zaman dönür dilimdə,
Sərrast tuşladığım hədəfə dəymir.
Məndən həyat uman ölür əlimdə...
Bəzən min dürüstlük bir səhvə dəymir.


Şərdən aralıyam, hiylədən uzaq,
Fəqət dara çəkir iftira məni.
Nahaq qamçısıyla ürəyim dağ-dağ...
Haqq ala, arzuma çatdıra məni!


Yaxşılıq, yamanlıq durub üz-üzə,
Yaxşılıq məzlumdur, yamanlıq xəbis.
Çox zaman xoş sözü öz-özümüzə
Çox baha satırıq, qıymayırıq biz.


Şübhə kotan salır haqqın kökünə,
Saqqala dən düşür, ağıl bişməmiş.
Günahlı-günahsız dağlanır sinə,
Söhbətə qurd düşür, söz yetişməmiş.


Paxıl qılığına, hünərin var, döz!
Bu odda-alovda daş olsa, bişər!
Cürbəcür qoruqlar yaradırıq biz,
Ürək qoruğuna möhtacdır bəşər!