El elə bilir ki, dünya mənimdi,
Heç öz ürəyim də mənimki deyil.
Olanım-qalanım satlıq-satındı,
Duzum, çörəyim də mənimki deyil.

Ömrüm ömürlərə calanıb gedir,
Olanım sökülüb, talanıb gedir.
Bitməzim üst-üstə qalanıb gedir,
Taxçam, tərəyim də mənimki deyil.

Yaxına baxıram, uzağım itir,
Uzağa baxıram, gözdağım bitir.
Çalxadığım gedir, süzdüyüm gedir,
Qabda xörəyim də mənimki deyil.

İtənim doğmadı, yad doğub itir,
Dost-doğma budaqda yad zoğu bitir,
İçimdən göyərib yad-yağı bitir,
Qeyrət dirəyim də mənimki deyil.

Canıma daraşan zəli qan sorur,
Yaxşıya-yamana baxmadan sorur.
Arxa söykədiyim arxadan vurur,
Belim, kürəyim də mənimki deyil.

Bircə ulularım ün yetənimdi,
Özgə nəyim varsa, mənə qənimdi.
El elə bilir ki, dünya mənimdi,
Bircə çərəyi də mənimki deyil.