Günəş - ilk amalım, ülvi xəyalım,
Qəlbimin alışmaq, yanmaq həvəsi,
Ulu keçmişimin ümid şöləsi!
Canımda, qanımda yaşayıbdı o,
Qəmimi oduyla daşıyıbdı o!
O nur saflığının vurğunuyam mən,
Azərəm - atəşin çılğınıyam mən!
Günəş məhəbbətim, Günəş həsrətim,
Könlümdə min rəngli od qalayıbdı!
Eşqimi alovla cilalayıbdı!
Oda vurulmuşam - Azər olmuşam!
Bu yolda əziyyət, bu yolda zillət...
Zülmətin başına qılınc çalmışam,
Şərin yuvasına talan salmışam!
Yox,yox! Öyünmürəm bu zəfərimlə!
Dünyanı titrədən bu hünərimlə
Bəzən büdrəmişəm, təpələnmişəm,
Dağlara, daşlara səpələnmişəm!
Vaxt olub, atəşim yandırıb yeri,
Özüm öz odumda isinməmişəm.
Vaxt olub, mat qoyub dilim dilləri,
Varlığım dağlanıb, mən dinməmişəm!
Yağı gətirdiyi murdar əməllər
Saplanıb köksümə bir xəncər kimi,
Yeriyib beynimə əqrəblər kimi,
Hörümçək toruna salıb hissimi,
İçimdə qırıbdı məğrur səsimi;
Üfunət üfürüb boğazıma yad,
İnilti qatıbdı avazıma yad!
Fəqət ölməmişəm, boğulmamışam,
Özgə qapısında qul olmamışam!
Misri qılınclarda od tapmışam mən!
Koroğlu, Qoroğlu, yurdun Zor oğlu!...
Xaqanlar üstünə at çapmışam mən!
Nəğməli dillərin əzbəriyəm mən!
Dili nur, qəlbi nur Azəriyəm mən!