Sevgini vəsf et dedilər
“Yaşayarkən ölüm” dedim.
Aşıqı vəsf et dedilər
“Leylinin Məcnunu” dedim.

Həyatı vəsf et dedilər
“Bir ömürlük cəza” dedim
Ölümü vəsf et dedilər
“Əvəzsiz hədiyyə” dedim

Inamı vəsf et dedilər
“Hüdudsuz xoşbəxtlik” dedim
Xəyanəti vəsf et dedilər
“Xoşbəxtlik qənimi” dedim

Insanı vəsf et dedilər
Susdum baxdım üzlərinə,
Kimi necə vəsf edim mən?
Dəyməsin söz qəlblərinə.

“Inam” deyim, “yalan” deyim?
“Hicran” deyim, “vüsal” deyim?
“Həyatı dözülməz edən
Məqsədsiz varlıq”mı deyim?

“Sevgi” deyim, “eşq”mi deyim?
“Sevinc” deyim, “qəm”mi deyim?
“Bir insanı həm yaşadan,
Həm məhv edən ölüm” deyim?

Mən insanı necə deyim ?
“Var edən”mi, “yox edən”mi?
“Bir məhəbbət alovunu
Yandırıb söndürən”mi deyim?

Bəlkə sən deyəsən, gözəl
Mən səni necə vəsf edim?
“Bu ömrümə məna qatan
Məni məhv edən”mi deyim?