Gözlərimi qapatdım ki, gizlənəsən, ağlıyaq Alma desəm gələcəkdin, Alma dedim gəlmədin. Hanı birgə əl sallayıb öpəcəkdik qürubu axşam üsdü, ay göründü, su duruldu... Söylə indi kainatın hansı məhbəsindəsən? Söylə görüm yağış varmı, bulud var mı ordada? heç olmasa, ay insafsız... əllərində yoxduki, Axşam axşam darıxanda adam tuta, tesbeh kimi oynada... Heç unuda bilmədimki gözlərinun rəngini o qədər çox sevərdim ki saçına gül düzməyi , indi mənim dünya boyda bağlı ayaqqabım var... Səndən sonra tərgizmişəm ayaqyalın gəzməyi.. Üsdün başım ev eşiyim, sər səliqəm, səhmanim, Nə gülməsi, nə qəhqəhə, əcəb ağıllanmışam, Aya da  vaxd ayırıran , günəşədə yetirəm, Amma yenə dolmur zaman, Sən gedəli bom boşam... Hamı, hamı , uşaq , boyuk, hamı mənnən razıdı. Gecələrin sükutunu pozmaq nədi bilmirəm, Axşam düşdü, salam məleyk, ən birjnci evdeyem,Kücələrdə veyil veyil, gəzmək nədi azmağ nədi bilmirəm,  Sən gedəli əməllicı düzəlmişəm gördüyün, Məni pozan sən imişsən, Hamı belə danışır, Bircə sənin o gözlərin, o gözlərin olmuya, xəyalıma gələn kimi butun nizam qarışır.  Hər şey, hər şey qayadasında , amma belə qəribə,günlər gəlir keçir gedir, yadda qalmlr ammaki,  Sən gedəli , necə deyim, qoy lap düzün deyimdə, sensiz adam olmaq olur, sənsiz olmur amma ki,