Ürəyimi yandırır,göynədir ana dərdi,
Mən anamı istədim,onlar təsəlli verdi.

Bəs o kimdir,
Yorğanı yenə üstümə çəkdi?
Yenə gecə yarısı stəkana su tökdü.

Qızdırmanın içində başım-bədənim yanır,
Qorxulu bir yuxudan mən yenə də oyanır,

Gözlərimi açanda yenə görürəm onu,
Ayağımın ucunda yalqız oturduğunu.

Bu gecə sübhə yaxın o yenə gəldi asta.
Yenə barmağı üstə.Yenə qulağı səsdə.

Yenə öz Allahıyla razü-niyaz edir o,ahəstə-ahəstə.
Xeyir.Ölməyib anam! Yaşayır köksüm üstə!

Nə qədər ki,mən sağam anam da sağdır mənim!.
Səsimdə,nəfəsimdə yaşayacaqdır mənim!

Yaşayacaq qəmimdə,pərişan gülüşümdə,
Bir sözünü yad edib qırılan gülüşümdə.