DÜNYA

- Bu nə düyün, nə bənddi?
Düyün düyünə bənddi.
Arzu dadlı, ömür kəm,
göz gördüyünə bənddi.
Tutma yaza tən məni,
doğmaz təzədən məni,
gəl qınama sən məni,
vallah, fırıqdı dünya,
ipiqırıqdı dünya.

- Elə demə, ay qəmim!
Arzum, ruzum, həmdəmim...
Nur istəkli səyyaham,
zülmət yarır yelkənim.
Eşqə rüsxət alınca,
vəslə çatdım kamımca.
Düşmüşəm ad dalınca,
varaq-varaqdı dünya,
sirdi-soraqdı dünya.

- Yarat gedənə kimi,
ömür bitənə kimi.
Üyüdür hər yetəni
ovxarlı çənə kimi.
Bir yandan da qan-qada,
fitnə-fəsad, şər-xata
baş qaldırır dünyada.
Qarnıyırtıqdı dünya!
Şərə ortaqdı dünya!

- Ağlamışıq gələndə,
gərək gülək öləndə.
Şaqrasın qəh-qəhimiz
üstünə əcəlin də!
Nə şər-xata, nə dava?
Nədir bu qəmli hava?
Vallah, qalsa insafa
şərdən iraqdı dünya,
çıraq-çıraqdı dünya.

- Uyma felə, bal dilə,
tut haqqı, çat mənzilə.
Ərzi qana sürüyən
qansızı qana bələ!
Düzül beş barmaq təki,
düyül bir yumruq təki!
Yoxsa, şər əlindəki
betər yaraqdı, Dünya!
Sayıq dur, vaxtdı, Dünya!

- Andımız ana südü,
bir də ata öyüdü.
Biz nurdan yoğrulmuşuq,
zülmət nurun nəyidi?
Şərə çəpər çəkərik,
qəlblərə nur əkərik,
dayanar Dur Dağı tək
sinəsi dağlı dünya,
bağçalı, bağlı dünya.