EL ADƏTİ POLADDANDI

Ay eloğlu, irad tutsam,
küsmə, neynim, can odlandı.
Göz yaşına göz neyləsin?
Hər nə yağsa, buluddandı.

Ana torpaq canımızdı,
Bu dil şərəf-şanımızdı.
Doğma dedim, qanım qızdı,
Vətən dedim, qəlb atlandı.

Sabah - deyib uçsaq, yenə
xor baxmayaq gəl, dünənə!
Əyilmədik hər yetənə,
Vüqarımız palıddandı.

Ata yurdu səni sıxsa,
yad gülməzmi, gülüş haqsa...
Lap otbitməz səhralıqsa,
Doğmadısa, gülüstandı!

Sazdan ayrı tel nə deyər?
Ürək sussa, dil nə deyər?
Eli dansaq, el nə deyər?
Hansı kişi eli dandı?

Çox güvənib sağ əlinə,
solu atma, ağ eləmə!
Kəndçi - deyib, lağ eləmə!
Doğma eldən-elatdandı!

Çıxma qından, bəyənməzsən,
Gülərlər, sus!-deyəmməzsən.
Sınar, ancaq əyəmməzsən,
El adəti poladdandı!