BORCLUYAM SƏNƏ.

İlk dəfə yazarkən titrədi əlim,
Titrəyən əlimi aldın əlinə.
Oxuya bilmədim dolaşdı dilim,
Mənə arxa, kömək sən oldun yenə.

Həmişə hər yerdə dayağım oldun,
Gözümə nur verdin, qoluma qüvvət.
İndi də səslənir qulaqlarımda,
Səndən eşitdiyim öyüd, məsləhət.

Mən səndən öyrəndim məhəbbəti də,
Bu hissi, duyğunu sən verdin mənə.
Həyatda bügünkü xoş günüm üçün,
Bütün ömrüm boyu borcluyam sənə.

Vüsal Ağayev