Özgələrin əzizi, doğmalarıma yadam.
Düşünürəm kim olub
Unutduğum son adam?

Gecələr qan süzülür gözümdən damla-damla.
Bir dərdbilən adam yox
Dünya dolu adamla.

Çək qəzəbin tətiyin güllə vur hər birinə
Bu adamlar adamı
Qoymur adam yerinə.

Cəhalət izdihamı, kütlə dolu avamlıq
Həqiqətə yer qalıb
İçimdə bir adamlıq.

Fələk uğur zərini ömrümə düz atmadı.
Böyük adam olmağa
Bir az boyum çatmadı.
Bir az ömrüm çatmadı.

(Pərviz Arif)