Darıxmağın iliklərə metastaz verən çağıdı,
bu dünyada hamı bir az,
bir az sevgi uşağıdı.
Elə mən də...

Bəs sən?
Bəs sən?
Bəs sən...
hansı uzağında qaldın ömrün görəsən?

Bağırsam səsim çatmaz,
çağırsam ünüm yetməz.
Yox,
belə getməz eşqim,
belə getməz...

Elə qəflətən
təklikliyin sümüyə dirənən gecədə,
qaranlıqdan Ay
qardan aydınlıq dilənən gecədə,
heç bilmirəm hardan yadına düşmək
niyə xatırlanmaq istədim sənə?

Amma istəyirəm xatırlayasan.
Xatırlayasan həmin küçəni,
həmin küçənin tinində dayanıb səni düşünəni.
Amma niyə?
Və necə?
İti quyruğundan bağlasan, dayanmaz bu gecədə...

Sh.D