Dustaqlar aya baxanda gecənin üzü gülər,
dustaqlar darıxanda göy üzündə gecələr.
Mən öləndə deyərsiniz, o sevərdi ağacları,
pəncərədən süzüləndə günəşin ağ ucları,
uşaqlar dua oxuyar - "Allah..." pıçıldar ovuclar,
qəfəsdəki quşların uçduğu göylər göynər...

Dünya həssas qəlblər üçün cəhənnəmdir, cəhənnəmdir;
Ömür başdan-başa qəmdir, insana nəfsi qənimdir.
Hər necə ki, günəşin çıxan yeri var,
ulduzun axan yeri var,
küləklərin nəsim-nəsim əsib karıxan yeri var,
eləcə də adamların günaha batan-batanı,
qəfil bir könül sındırıb min aha batan-batanı,
səfil-sərgərdan gecənin sabaha baxan yeri var.
Mən öləndə deyərsiniz, o qız bayatı söylər,
qəfəsdəki quşların uçduğu göylər göynər...

Mən hey səni arzuladım - Səni dostum, ən dostum.
Bir sümük-bir dəri qaldım - Sənə dostum, ən dostum.
Şəhriyarın bir ömürlük səni darıxan yeri var.
Mən öləndə deyərsiniz, Onadır bu şeirlər.
Qəfəsdəki quşların uçduğu göylər göynər...

Shahriyar Del Gerani