•Şokolad

Gecikməmək adıyla önə çəkib saatı,
Çıxararaq cibimdən sonuncu üç manatı
Bir gül aldım, bir də ki,
Sevdiyi şokoladı.

Niyəsə havalar da başqa idi bu dəfə
Yaman fikirli idim, elə həmin ərəfə
Baxdım, ömür yoldaşım
Yeriyir mən tərəfə...

Ürəyində bəla var, bəlalı başlı gəlir
Baxdım, doyunca baxdım, gördüm, təlaşlı gəlir.
Bilirəm, tökməsə də
Gözləri yaşlı gəlir.

O ki tək gecələrdə yoxluğumla vuruşdu.
Ağzını da açmadı, gözləriylə soruşdu.
Soruşdu ki, "cavab ver, dəli inad kimədi?
Əlindəki bu güllər, bu şokolad kimədi?"
Susdum, heç nə demədim.
O da heç nə demədi.

Yenə də gözləyirdim bir kəlmə deməyini
Bir anda söylədi ki, "günorta yeməyini
evdə qoyub getmisən."
Gözləri deyirdi ki, "utan, neçənci dəfə
mənə qıyıb getmisən?

Söylə, neçənci dəfə başqasının başına
gül ələdin, sevgilim.
Başqasına gül alıb həmin güllə sevgimi
güllələdin, sevgilim..."

O qədər soyuq idi, qurduğu cümlələr də
dilində soyumuşdu.
O qədər soyuq idi, təzə bişən yemək də
əlində soyumuşdu.

O qədər utanırdım, mən onu evə kimi
ötürə də bilmədim.
Əllərim dolu idi, gətirdiyi yeməyi
götürə də bilmədim.

O qədər utanıram, başqasına bağlanan
ürəyə tüpürürəm.
O qədər utanıram, üzümə düşər deyə
küləyə tüpürürəm.

Şokolad ərimişdi, bir də əlimdə qalan
gülü dənizə atdım.
Axtarsan, özümü də Xəzər kirlənər deyə
Ölü dənizə atdım.

Müəllif: El Roman