Saylarını unutmuşam,
mənim çoxlu kitabım var.
Hərdən açıb oxuyuram,
hərdən susub bağlayıram.
Bir səhifə xoş görünür,
bir səhifə boş görünür.
Bir sətirdə gülümsəyir,
bir sətirdə ağlayıram.

Toxunmuram heç birinə
hər biri bir xatirədir.
Arasına çiçək qoyub saxlayıram,
rəfdə dursun.
Hər biri bir ayrı fəsil,
hər biri bir başqa dünya...
Oxuduğum kitabları
indi çiçəklər oxusun.

Ətri gedir,
ruhu gedir,
cismi qalır,
ismi qalır.
Toz olub uçur havaya,
mənimlə bir qismi qalır.

Yaşadıram sətirlərin bir küncündə çiçəkləri.
Özü getsə,
sözü getsə
mənlə qalar ləçəkləri.

Bəlkə mən də kitabların
arasında çiçəklər tək
keçənləri yad etmişəm,
günlərimi şad etmişəm.
Sevinmişəm oxuduqca
dərdi, qəmi qurutmuşam.
Hansısa bir zərf içində,
hansısa bir rəf içində,
hansısa bir səhv içində
mən özümü unutmuşam.