Səninlə yolumuz uzağa düşüb,
İllərdir üzünü görə bilmirəm.
Sevincli günlərim dərdə dönüşüb,
Hələ də ürəkdən gülə bilmirəm.

Bu ucsuz bucaqsız geniş dünyada,
Ayrı bir qadını sevə bilmirəm.
Sən mənim canıma salırsan qada,
Tərk edib gedirsən niyə bilmirəm.

Parlayan saçına toxunmaq nədir,
Cavabı özümdə verə bilmirəm.
Yazdığım kəlmələr indi nəğmədir,
Mən səni qəlbimdən silə bilmirəm.

Sevgini körpələr laylası kimi,
Pıçıltıyla qulağına deyə bilmirəm.
Xəyalın gözümə görünən kimi,
Loxmanı iştahla yeyə bilmirəm.

Hərdən əsir əllərim alışmır işə,
Bu yaşımda işimi qura bilmirəm.
Həsrətli günlərim dönür vərdişə,
Yenədə səndən ayrı dura bilmirəm.

Azadın dünyasında aranın dağı,
Dərdimi səninlə bölə bilmirəm.
Özgənin evində qadınsan axı,
Yaşlanıb səninlə ölə bilmirəm.

Müəllif: Azad HəsənLi