YAXŞI TANIYIRAM MƏN ADAMLARI

Əzəldən belə bir “istedad”ım var,
Yaxşı tanıyıram mən adamları.
Daxili,xarici fərqli olarlar,
Min dərdli görmüşəm şən adamları.

Zahiri insandır,əməlcə səmə,
Özgə uğurundan hey batar qəmə.
Bir kəlmə söz ilə bənd olar himə,
Ayırır, yad edir, kin adamları.

Hər gün ilan kimi sürünsələr də,
Üzdən mələk kimi görünsələr də,
Tanıya bilirəm,bürünsələr də,
İblis adamları,cin adamları.

Əldə təsbeh,üzdə saqqal,beyin qan,
Məkkədə şeytana daş atır "şeytan".
Sələmçi,zinakar,alkaş,narkoman,
Guya dönüb olub din adamları.

Vurub göz çıxartdıq,baxarkən qaşa,
Gəl indi belə bir dövranda yaşa.
Kəngərli,xeyri yox,keçiblər başa,
Küçə adamları,tin adamları.

AQİL KƏNGƏRLİ