Yanan qəlbin kül üfürən dumanı,
Damağında sümürübdür dünyamı.
Bax beləcə ağladırsan anamı,
Soyumusan,soyumusan,əzizim.

Kor qalıbdır ümidin eşq çırağı,
Çox sevirəm daha şaxta,sazağı.
Qollarında buz götürüb qucağın,
Soyumusan,soyumusan,əzizim.

Dolu,yağış döyəclədi gözümü,
Öyrənirəm şaxtalara dözümü.
Əllərimə yaxın gətir buzunu,
Soyumusan,soyumusan,əzizim.

Unudulub soyuduqca,çay kimi
Buza dönür,acılaşır eşq dəmi.
Toxunduqca buzladırsan sinəmi,
Soyumusan,soyumusan,əzizim.

Çırpıldıqca,əzildikcə bu ürək,
Buz dağına sığınmışam liman tək.
Soyuqluğun buz rəsmini çəkərək,
Necə gözəl soyumusan,əzizim

Aysel Xanlarqizi Safarli