Ey vefasız,nedir derdin menimle Aşiq etdin kederimi apardın Seni vefalı bilib üreymi verdim Senki

Mən bir az sevgidən uzaq kimiyəm... Nə bilim, bu sevgi mənlik iş deyil. Baxma ki, sadəlövh uşaq ki

Niyə şagirdlərin duymurlar səni, Gül kimi dərsində səs eləyirlər. Mən sevən əllərə, mən sevən gözə

Yenə sən göründün bu gün gözümə Deyəsən xoşbəxtsən,gülürdü üzün Düşünüb danışdım özüm-özümə: "Yox

Süzüm qəmli baxişla, Gözlərim gilə yaşla, Gülsüz gəlsəm bağişla... Məni çağir toyuna... Sənsiz

Qayıdıb gelmisən gözləri yaşlı, Deyirsən, bir daha küsən deyilsən. Hanı o vuqarın, o saymazlığın;

Menden teleb ele, sevgini iste, Sevginden olmuşam Mecnun tek xeste, Ne desen, sevgilim, gözlerim ü

Bu qemli yollarda azar olmusam omurluk hesretin ureyimdedi getmisen omurden bezar olmusam omurluk

Bir sətir gülüş Bir xəyali sən Bir baxış göndərsən, Dünyanın uzaqlarından Mən bu ayrılığa divan

Zəng edim-etməyim, tərəddüddəyəm, Ürəyim istəyir, qürur qoymayır. Başımı qələmlə qatıram hər gün,