Bir İstanbul gecəsi,
mən və sənsizlik.
Ay, ulduzlar,
tənhalıq və səssizlik.
Tək başına, yoxluğunla
Hey dalıram keçmişə,
üşüyürəm.
Qəlbimdəki qıvılcımla isinirəm.
Düşünürəm
Başlanğıcı, sonumuzu.
Keçdiyimiz yolumuzu.
İlk görüş, ilk baxış
Qəlb səhrama ilk yağış
Yağdıran da sən oldun.
O yağışın ardından ildırımlar
Çaxdıran da sən oldun.
Hey düşündüm sənsənmi
Qəlbimdəki o qıfılın açarı ?
Görən təkcə mənəmmi
Belə eşqin düçarı ?
Soruşuram göyə, yerə
Soruşuram hər şeyə.
Sevgimi bu ?
Yoxsa xəfif bir qıvılcım ?
Yoxsa bir şam işığı ?
Uzaqlar küləyə bənzər.
Əsəcəkmi görəsən ?
Əsib ümidimi
kəsəcəkmi görəsən ?
Kiçik bir uğultuda
o şam işığı sönəcək ?
Yoxsa o qıvılcım
alovamı dönəcək ?
Yeni bir səhifə açdım,
Cızma qara ömrümdə.
Təklik bezdirir məni
Hər tək keçən günümdə.
Darıxırdım kim üçün ? Nə üçün ?
Bilmirdim niyə ?
Səni gördüyüm o an
məni böldü ikiyə.
Qəlbim çox istəyirdi,
ağlım qarşı çıxırdı.
İkisi bir birinə
suallarla baxırdı.
Ey biçarə ürəyim, ey qapısı
bağlım.
Sonunda sən də sevdin,
dəli kimi bağlandın.
Aldın onu içəri,
alovuyla dağlandın.
Bəs sənlə danışmışdıq,
razılığa gəlmişdik ?
O möhürlü qapını
bir də açmayacaqdın.
Məni bu amansız
oda atmayacaqdın.
Sən seçimini etdin,
ağıla savaş açdın.
Məni onla tək qoyub,
de görüm hara qaçdın ?
Gördüyüm, eşitdiyim,
bəlkə də hiss etdiyim.
Hər şey bir ağızdan
ağlımın lehinəydi.
Yenə qırıq ürəyim,
məğlub boynunu əydi.
Könlüm uzaqlarda səndən
nigaran
Aradakı dağlar, çaylar
neyləsin ?
Qəlbimi qoparıb sənə yollaram
Sənə, səni necə sevdiyimi
söyləsin.
Deyə bir bənd iki dodaq
arasından,
çıxmaq istərdi səssiz.
Artıq sevgi qalmayıb,
ürək susur həvəssiz.
Ürək artıq soyuyub, inam itib
hər şeyə
Gözlər atıq o gözləri aramır.
Duyğularım ucsuz, sonsuz bir
tıxacdadır.
İndi artıq işıqfor da yaramır.
Ey başlamadan qəmli bitən
məhəbbətim.
Üzgün üzgün gözdən itən
məhəbbətim.
Yaralı bir quş tək ovucumda
oturub
Ürkək ürkək hey üzümə
baxırsan.
Yuxusuz gözündəki