hər dəqiqəsinə saniyələr qədər qurban olum ATA!
Qarşına qoyub məsləhətlər verirdin.
- Oğlum bu yol sənin üçün daha uğurlu olar - deyirdin!
Mənsə, mənsə üzümü digər yana tutub – Əşşi sən nə tanıyırsan filankəsi, behmankəsi? Mən bilirəm bu yolun işıq gələn tərəfini də, səs gələnini də!
Bağışla ATA! Indi anlayıram ki, mənim qanmaz-qanmaz düşünərək məcburi davranış adı verdiyim, sənin bu gül ətri gələn məsləhətlərin olmasaydı indi uçurum kənarnda olardım mən!
Verdiyin məsləhətlərin hər kəliməsinə həriflərin sayı qədər qurban olum ATA!
Sən olmasaydın bu dəqiqə sənin qarşında məğrur şəkildə dura bilməzdim!
Zəhmətinin hər anına qurbanam ATA!
Saçların, saçların mənim yolumda ağardı! Üzündəki cizgilər mənim cəfamla çoxaldı!
Hər telinə saçlarının sayı qədər qurbanam ATA!
Bağışlayarsanmı məni?! İndi boynuna sarılsam, qarşında diz çöksəm, ağlayıb yalvarsam, bağışlayarsanmı ATA?! Səni incitdiyim günləri, sənə qarşı səhv düşündüklərimi, dediklərinin gizlicə əksini etdiklərimi bağışalayarsanmı ATA?!
Bilirəm... Bilirəm ki, bağışlayarsan.. Sənin qəlbin, sənin hisslərin buna malikdir!
Birdən... Birdən Bağışlamasan?!.. Aman Allahım!! Bu yükün altından necə çıxaram, bu vicdanı necə yuyub təmizləyərəm ATA!
Hər zaman deyirdin atalar bağışlamağa malikdir! Bağışlayacağından əminəm ATA!
Bağışla məni ATA! Qocalma! Yalvarıram sənə, qocalma ATA! Qocalma!
Atalar qarşısında məğrur duruş diləyi