İnan ki şirinim canın sağ olsun.


Həyat yaşandığı qədər vardır.
Gerisi ya yaddaşlardakı xatirə ya xəyallardakı ümiddir.
Hüsranı isə bir tək yerdə qəbul edirəm.
Yaşamaq varkən yaşaya bilməmiş olmaqda.
Ucsuz-bucaqsız səmada qanad çırpan qağayıların.
Sonsuz hüzur/dincliyi izah edən dənizin maviliyində gördükləri
Öz əks olunmaları qədər bənzərsiz həyat.....
Gülümsədikcə və ümid etdikcə yaşamağa dəyər.


Əvvəllər həsrəti heç dadmadım,
Yarımdan heç ayrı qalmadım,
Bitər deyə təqvimlərə baxdım.
Çətin gəldi ayrılıq alışa bilmədim.


An gəlir insan gülərkən şəbəkələrmiş.
Gözyaşları sel olub ürəyinə axarmış,
Qəhqəhə bir maska deyərlər bilərsənmi?
İnsan sevdiyindən ayrılınca bu maskanı taxarmış..


Artıq buludlara yazıram həsrətimi,
Yağış yağınca anlarsan səni nə çox darıxdığımı!...


Mənə elə bir məktub yaykı sevgilim,
Açar açmaz duy/eşidim qoxunu sevda əssin başaq saçlarında,
Səsin üzümü küləklə tapsın,
Mənə elə bir məktub yaykı sevgilim,
Gəlsin məni ən tünd zulamda tapsın,
Və elə bir məktub yaykı varsan/getsin ölümüm olsun.


Həsrətin öldürdü məni !
İndi gecələr çarəsiz, gecələr sənsiz,
Bir öpüşten daha isti indi yağış damlası,
Gəlib qon/qoyular dodaqlarıma səssiz.
Söyləmişdimmi həsrətin öldürdü məni heç səbəbsiz.


Kömək etməkmi istəyirsən ? O zaman dinlə;
Həyata sevinci gətir mənə çox olsun,
Tez tükənməyənlərindən ehtiyacım var.
Bu vaxt unutmaq üzrəyəm xoşbəxtliyi,
Unutdum isti bir çayın dadını, əsən küləyin sərinliyini,
Haydı dayanma elə xatirələrimi canlandır, yaxşı olanları.


Qorxma sevgidən çəkmə əllərini,
Burax yaşasın ürəyin düzümün yaraşmaz dördnala,
Çöllərdə kısrağın , xatırla!
Gülün tikanı olmasa heç bukadar sevilərdimi.


Bir sən varsan/getsin dünyamda məni anlayan,
Birdə sevmək var içimdə istiliyinlə yanan..


Kədərlərin qumludakı ayaq izləri qədər yüngül,
Sevinclərin okeanlar qədər dərin olsun,
Canım ağlamaq istəyir yazmaq bəhanə,