,
Çox möhkəm bir xarakter tələb edir...


Belə bir dünyada səninlə yaşamaq varkən,
Belə uzaq qalmaq gücümə gedir,
Sənin verdiklərini səninlə paylaşmaq varkən,
Səni sənsiz yaşamaq içimə sinmiyor...


Ağrımaq sevgi deyil, üstünlüyün kabülüdür.
Xoşgörüş sevgi deyil, istəmədiyinə dözməkdir.
Asılılıq sevgi deyil, ehtiyacın karşılanmansıdır.
Sevgi dəyər verməsini bilməkdir. sevgi həyata haqqını qəbul etməkdir.
Sevgi var olmaqdan iftixar duy/eşitməkdir sevgi bərabərliyin duyumsanmasıdır.


Dünya unutsa dönməyi,
Külək unutsa əsməyi,
Aşiqlər unutsa sevməyi,
Bəlkə o zaman unudaram səni


Sən ; bir damla şərab kimisən içtigim anda məni sərxoş edəcək ...
Sən ; gömgöy bir dəniz kimisən, dokundugum anda məni titrədəcək
Sən ; möcüzə bir insansan, sonsuza qədər seviləcək
Sən ; sevgi dolu bir insansan hamı/həmişə sürəcək ....


Bir gün zaman sürüşər əlindən tuta bilməzsən.
Sel kimi axan gözyaslarını quruda bilməzsən.
Elə səndəyəm elə bəndəsən ki
Unutmaq hisdə isəkdə artıq unudamayıq!!!


Əvvəl düştügümde qalxmağı, sonra alova dokundugumda ağrını sevməyi öyrəndim
Sonra tərk edilib gözləməyi sayəndə unudulmağıda ögrendim
Hər şeyi övərəndimdə tək unutmağı öyrənə bilmədim...


Quşları çox sevən bir uşağın qaçmasın deyə sıx sarıldığı sərçə balasının bir az sonra öldügünü fərq edişini uşağın gözyaşlarını və...
Səni itirən məni anlaya bilərsənmi.


Xoşbəxtliyin və sevginin şəkilini çəkən bir rəssam ol.
Fırçan heç bir zaman kədəri əks etdirməsin o dümağ zəminə.
Xoşbəxt ol ki yaşadığını etmək daha həzz versin sənə.


Pəncərəmin önündəyəm budaqmışım səmaya
Buludların arasında yer/yeyər axtararkən özümə
sonsuzluğu gəzərkən sənsizliyə alısırken
hər şeyini unutmuşkən qəhr etsin ağılımdasan
Və sən bunun fərqindəsən...
Bir dəfə sevdiyini unutmaz bu ürək ,
Dövran çiryi üsyan pası tutmaz bu ürək ,
Bir gün bu söhbətdən əsər qalmazsa ,
Ancaq o zaman yaşamaz bu ürək ...


Sən gelmesende yenə ; gecəni