Mənim sənə sevgim fəsillər kimi

Mən dünya, sən günəş, cazibəndəyəm.

Baharım, həm yayım, payızım, qışım


Sənin təsirinlə dəyişilirəm.

Adını kimdənsə duyduğum zaman

Qaranquş qəlbimə yuvasın qurur.

Üzünü görəndə günəşim çıxır,

Gülüşün ilk fəslim, baharım olur.

Sənin qarşındaca buz tutmuş qəlbim

Uca dağda qar tək əriyib axır.

Yatmış ağac kimi çiçək açıram

Günəşim ömrümü yandırıb yaxır.

Elə ki, yuxuma xəlvət girirsən,

Məni ürəyinə məlhəm bilirsən.

Elə o andaca yayı duyuram

Uzanmış budağam, meyvə verirsən.

Bir gün gəlir yenə səni görürəm

Üzündə səbəbsiz nifrət yaranır.

Sınır qol-budağım, bu son baharım

Göydən yağış yağır, mənlə ağlayır.

Günlərlə üzünə həsrət qalıram

Bəzən bu ayrılıq aylarla sürür.

İntizar soyuğu çovğun tək vurur

Qışı duyur ömrüm, işığım sönür.