Bir Düş\'tüm

İçimden düştüm
Gözyaşlarımla yıkadığım
Sen kokan
Sokak taşlarına

Yüz sürdüğüm hatıralarım ağlıyor
Kitap arasına konmuş,
kenarı kıvrılmış bir dudak payında
Dalından koparılmış
Gözleri kurumuş
Gül yaprağıyla

Hiç sorguya yer yok.
Cevabı tükenmiş tüm sorular boğuluyor
Tırnak arasına sıkışmış
Mısraların arasında

Bir nefes alsam...
Sanki diğeri inliyor
Ayrılık çöken bir dumanın ,
gözleri yakan acısıyla

Ne boşluklar doluyor odama
Ne de odam boş kalıyor
Kimsesiz sokak lambasının
Gölgesinden kaçan
Puslu ışığıyla

Adı yalnızlık mı?
Yoksa...
Karanlığın içinden kaçan aydınlık mı?

Sus/a/mak mı?
susuzluğun tadını dile vurup
Adını gözlerinle,
gözlerime mi kazımak ?

Ne sorular bitiyor
Ne de cevabı yazılıyor
Defalarca silinmiş izlerin boşluğuna

Düşmenin korkusu düşmeden
Bir düş/dü /m
Kabuklu hayallerimin
Üşüyen avuçlarına

...ve kayboldum
içimden düştüğüm
sensizlik çukurunda