ağlattın be güzelim

sabahları senin özleminle açtım gözlerimi
her an aklımdaydın ve yüreğimde
korkuyordum geceleri sensizliğin soğukluğunda
bilmezdim bu kadar acımasız olduğunu

yalvardım allahıma yarlvardım resule
ağladım sabahı olmayan gecelere ama sen yoktun
soğuktu yaşamak soğuktu ağlamak
özlüyordu yüreğim

ne kadar ağlasam ne kadar yaklvarsam
çare yoktu bu ayrılığa
ben yalnızların yalnızı bu hayatta
yalnızlığımın aşkı oldun ağlayan gözlerime

gündüzler düşmanım geceler dostum oldu
sen gittinya
artık gözyaşlarımda kurudu ağlamaktan
ben bana ağladım sonsuzluğuma