Ey sevgili siirim..

ey sevgili siiri.
Bazen öyle bir an gelirki hayat akar gider gözlerimden bir göz yasi gibi ama sanmaki diner. unutmak istediklerim yakami birakmazken, unutmak istemediklerim beni birer birer unutur gider.
aci verir Hayatin her darbesi bana.
olur olmadik seye aglarken gülmeyi unuttugumu hatirlarim ara sira.
Yanlizlikta teselli bulur,sessizlikle avunurum.
ben kimim diye soru gecer aklimdan,iste tam bu sorunun icinde biter kaybolurum.

Insanlar bana deli diyorlar ey sevgili siirim,
ismim deliyede cikti anlatamadigim icin icimdekileri,
sacma bulduklari icin düsüncelerimi.
sence yolumumu kaybettim
yoksa gercekten delirdimmmi?
ne dersin?
anlasildi.....
sen her zamanki gibi yine susmayi tercih edip
sakliyorsun icine yazdiklarimi..
Desene yine cevapsiz kalacak sorunlarim,
desene sükunetin dibine batacak sorularim..

ey Sevgili siirim,
ne zaman görüldüki benle konustugun
adi üstünde siirsin iste siir..
ama öyle bir siir ki beni kendimle yüzlestiren bir vesile.
Yanlizligima ortak olan essiz hazine..
ve birde.....
benimle aglayip benimle gülen
tek icimi döktügüm sevgili siirimsin....